Okay, don’t be mad at me. This is again, a repost. I have a lot of things I want to write about but for some reason I can’t get myself to put them into words. I go blank the moment I face the monitor. It’s frustrating. Anyways, I wrote this one last year, I was still in college and some of you already know how I was back then. Here it is.

+++++

Yehes, marunong na kong gumamit ng acronym, kung ganyan man ang spelling. Matagal na kong bobo sa spelling, pero ayos naman ako sa grammar, sa pagkakaalam ko. Hindi magaling, ayus lang. Naging mabusisi ako don dahil sa kahihiyang naranas ko nung 2nd year highschool dahil isa ako sa mga mahihina sa grammar. Nakwento ko na ata yon sa mga dati kong entries. Anyways, ayun. Bat ba napunta sa spelling? Pero ang naaalala ko may time nung 1st year highschool na nasali ako sa spelling bee. Ewan ko ba. Alam ba nilang tatanga tanga ako sa sppeleing?

SI16. Yehes. SI. Si. Parang nakita ko na yan sa periodic table of elements na aliw na aliw akong basahin nung mga may chem pa kame. Wahahaha. Kunware nerd. Pero nakakatuwa lang basahin yung mga numbers sa baba, yung mga atomic weight ata yun. Hindi ko naman talaga naiintindihan yun. Trip ko lang basahin.

Ngayon ko lang nalaman na ang ibig sabihin ng ‘hooky’ ay pag cut ng klase. Wala lang. Gusto ko lang ishare. Anyways, nasa school na ren, ako’y malapit na (sana) grumadweyt ng kolehiyo. Akalain mo. Parang kelan lang isa ako sa mga musmos na batang palaboy laboy sa Jollibee Lagro, kung saan kami’y madalas tumambay pag uwian.

Hindi ako mayabang, pero hindi rin ako hipokrito. Ang totoo, hindi ako naniniwalang mahirap ang kolehiyo. Siguro para saken, o baka para sa lahat, hindi ko lang nalalaman dahil marame naman akong narinig na nagreklamo para bigyan ako ng babala sa buhay kolehiyo. Pero ang totoo, hindi ako naniniwalang mahirap ang kolehiyo. Mahirap manatili sa kolehiyo. Hindi dahil mahirap mag aral, kundi mahirap ang mga dapat mong pagdaanan para makapag aral.
Para sa akin, mas mahirap umaraw araw sa mga taong iba ang kinalakihan ng sayo. Dahil sabi nga ng iba, sa highschool, parepareho kayo halos ng mga taong nakasundo mo. Dahil pareho kayo ng naranasan sa isa sa mga mahahalagang panahon ng buhay mo. Pero sa kolehiyo, ang mga kasama mo, may ibang kasama sa isa sa pinakamahalagang panahon ng buhay nila.

Nakilala mo sila na sila na. Meron ng ’sila’. Hindi ka kasama sa pagbuo ng ’sila’. Pero kahit ano pa man, alam mong may tamang pakiramdam na kahit hindi kayo sabay naging ‘kayo’, alam niyong paglipas ng panahon na magiging magkasama kayo ay matatagalan niyo ang kanya kanyang ‘kayo’.

O di kaya naman..

Hinde?

Hindi naman talaga mahirap sa kolehiyo. Siguro may konting usog, konting pikit, konting iwas, pero sa lahat, hindi paren. Paano kung malaman mong ang ’sila’ ay hindi pala ’sila’? Paano kung ang pinapangarap mong makakilala ng ‘kayo’ ay hindi mangyayari dahil sa simula palang, and ’sila’ ay hindi mo talaga nakita?

Ayan ang mahirap sa pagpapakilala. Lalo na kung hindi mo nakita.

Minsan kaya mong tumanggap ng paliwanag ng isa, na kungsakali lang, na merong ’sila’, na hindi mo nakita pero piniling paniwalaan dahil naniniwala ka na totoo ang ’sila’ na nagpaliwanag sayo na merong ’sila’.

Pero paano na ang ‘kayo’?

Ulet.

Ulet.

Kasalanan mo bang tumingala at umasa na sa pag iwan mo sa nakasanayan mo ay meron kang panibagong makakasalubong? Na handa kang isugal ang tiwala mo para umasa na base sa ’sila’, kaya mong makisali para gumawa ng ‘kayo’?

Siguro.

Pano mo ba malalaman kung ang ’sila’ na pinakilala sayo ay ang totoong ’sila’ na kilala ng mga ’sila’ pag sila sila nalang?

Maniwala ka.

Maniwala.

Dahil may manipis na pagitan ang pagiging tatanga tanga at malaki ang tiwala.

Tumayo ka sa gitna.

Wag kang matutumba, dahil isang maling apak lang, baka malaglag ka sa kaliwa, kung saan magiging tatanga tanga ka, kung kelan dapat ay pagkatiwalaan mo ang mga duda mo sa kung sino ba talaga ang ’sila’.

Wag kang matutumba, dahil isang maling apak lang, baka malaglag ka sa kanan, kung saan magkakaron ka ng tiwala, kung kelan mas dapat na naging tatangatanga ka nalang.

Balanse.. hangin.. balanse.

Kung pinili mo mang tumalon, kanan o kaliwa, ikaw na rin ang magsasabi sa sarili mo kung tama ba ang ginawa mo.

Dahil may mga ’sila’ na dapat nalang tanggapin na ganon na ’sila’.

Minsan hindi tayo pwedeng magreklamo dahil wala tayo nung nabubuo ang ’sila’.

At minsan, kailangan tanggapin na dahil sa pinili mong babagsakan sa paniniwala sa ’sila’, maaaring maiwan ka na magisip kung bakit hindi pwedeng magkaron ng ‘kayo’.